روايت وارد شده در مقام تخصيص وتقييد در صورت قطعي ويقيني بودن صدور آن ، مانند خبر متواتر ( - - ) تواتر ) يا خبر واحدى كه قراين قطعي بر صدور آن از معصوم عليه السّلام وجود دارد ، بدون شك ، تخصيص دهندهء عمومات وتقييد كنندهء مطلقات قرآن كريم خواهد بود ؛ اما اگر خاص ، خبر واحد ظنّى واجد شرايط حجّيت باشد ، تخصيص عمومات قرآن به آن محل خلاف است . بر تخصيص ادعاى اجماع شده است . 4 نسخ قرآن : مقصود از نسخ قرآن كريم ، برداشته شدن حكم يك آية با دليل قطعي ومعتبر شرعي ؛ أعم از قرآن وسنّت متواتر است . با وجود چنين دليلي ، نسخ جايز است ؛ 5 اما نسخ قرآن به خبر واحد ؛ به جهت ظني بودن آن جايز نيست . 6 در صورت شك در نسخ آيه‌اى ، أصل عدم نسخ آن است . 7 ب . بعد فقهى مسّ قرآن : به قول مشهور ، تماس بدن با نوشتهء قرآن بدون طهارت ( وضو ، غسل يا تيمم ) حرام است . 8 ترجمهء قرآن مشمول اين حكم نيست . 9 چنان كه مس غير خطوط قرآن ، مانند جلد وورق آن ، حتى ميان سطرها ، بدون اشكال ، اما مكروه است . 10 همچنين حمل قرآن وبه گردن آويختن آن براي فاقد طهارت ونيز جنب وحائض كراهت دارد . 11 دست زدن غير مكلّف ، همچون كودك به قرآن بدون اشكال است ؛ ليكن در اينكه بر ولىّ كودك ، بازداشتن أو از اين كار واجب است يا نه ، اختلاف است . 12 تلاوت قرآن : خواندن قرآن مستحب مؤكد است . علاوة بر اينكه در خود قرآن كريم امر به تلاوت آن شده است : « فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ » ، 13 روايات فراوانى نيز در تأكيد بر تلاوت قرآن ، بيان ثواب وپاداش زياد براي قرائت آن وفضيلت حمل كننده ، قارى وحافظ قرآن وارد شده است . 14 تلاوت قرآن در بعضي موارد يا مكانها ويا زمانها استحباب ويژه دارد ، مانند خواندن آن نزد محتضر ( - - ) احتضار ) بويژه سوره‌هاى صافات ، يس واحزاب ؛ 15 زياد خواندن آن در ماه رمضان كه به ماه